Leer, wol en bont

Ik kan hier heel kort over zijn: ik geloof in lichamelijke zelfbeschikking en dat niemand het recht heeft om het lichaam van een ander op te eisen en te gebruiken voor zijn of haar eigen doelen. Dat lichaam is namelijk van niemand anders dan van degene zelf. Daarnaast is het alternatief zo simpel, er zijn genoeg materialen die niet van een dier komen.

Leer is niet zomaar een restproduct

Ja, ik vind leren herenschoenen en een tof leren jasje ook heel mooi. Mensen willen dit blijven dragen en rechtvaardigen dit naar zichzelf door te zeggen dat leer slechts een restproduct is van de zuivel- en rundvleesindustrie. Het is echter geen restproduct, maar een onderdeel van de keten. Ook met de huiden verdient de industrie geld en het geheel aan inkomsten houdt de industrie (en alle vrede praktijken die erbij horen) in stand.

Als je de huid, vacht of veren van een ander nodig hebt om je mooi te voelen, dan ben je van binnen net zo lelijk als van buiten.

Bont kan echt niet meer

Gek genoeg (maar gelukkig) bestaat over bont tegenwoordig weinig twijfel meer. Bontdieren zoals nertsen, wasberen en vossen slijten hun levens in kleine kooien, waardoor ze pootproblemen krijgen en ziek worden van de ammoniak. Als ze geluk hebben worden ze gedood door vergiftiging, door de nek te breken of met een elektrocutie, maar veel dieren zijn nog bij bewustzijn als ze worden gevild. Dit leidt vaak tot een minutenlange doodstrijd.

Meer weten over de bontindustrie? Check Bontgirl van Famke Louise op Videoland!

Wol

De schapen worden in enorme kuddes gehouden van soms wel duizenden dieren in alle weersomstandigheden. Het is lastig om de gezondheid van de dieren voldoende in de gaten te houden en mede daardoor sterft een derde van alle lammetjes al voordat het acht weken oud is. Daarnaast komen de schapen niet zelf aanlopen om vrijwillig hun wol af te staan. De schapen moeten hiervoor handhandig geforceerd worden, wat stress, verwondingen, sneeën en infecties veroorzaakt. Als de wolprijs in de winter toevallig hoog staat, dan worden de schapen te vroeg in het seizoen geschoren waardoor ze plotseling worden blootgesteld aan de kou. Jaarlijks sterven miljoenen schapen als gevolg van ziektes die hierdoor ontstaan, zoals longontstekingen. Schapen die te weinig wol produceren, gaan sowieso direct naar de slachtbank.

Lichamelijke modificatie

Veel schapen in de wolindustrie behoren tot het merino ras, dat is doorgefokt om abnormaal veel wol te produceren. Lekker cashen voor de wolindustrie, maar dat overmatige wol en de afwijkende huidstructuur neemt veel urine op, wat vliegen aantrekt. De maden van die vliegen vreten het schaap langzaam op. Niet getreurd, de industrie heeft een oplossing: hele stukken huid rond de anus en genitaliën worden weggesneden. Op het littekenweefsel dat hier ontstaat groeit weinig wol, waardoor daar minder poep en plas in komt te zitten. Elk jaar ondergaan zo’n 100 miljoen schapen deze ingreep.

Chemicaliën

Bont, leer en wol vormen daarnaast ook een gevaar voor de volksgezondheid. Er worden namelijk veel giftige chemische stoffen gebruikt bij het bewerken van dierenhuiden. Voor het ontharen van leer en bont worden natriumsulfide, natriumhydroxide en dimethylamine gebruikt. Pentachloorfenol gaat bacteriegroei tegen en chromiumsulfaat wordt gebruikt bij leerlooien. Schadelijke stoffen zoals ammoniak, formaldehyde, chromaten en bleekmiddelen worden gebruikt bij het verven en bewaren van bont.1 Onderzoek heeft aangetoond dat arbeiders in de leerindustrie een veel groter risico lopen op kanker.2 De productie van leer en bont is veel schadelijker voor de menselijke gezondheid dan de productie van kunststofvezels (polyester, polyacryl, polyurethaan) en plantaardige vezels (katoen, hennep).3

Referenties

  1. Stellman, Jeanne Mager. "The ILO Encyclopedia of Occupational Health and Safety: A Multidisciplinary Challenge." International Labour Review 137.3 (1998): 410.
  2. Rastogi, S. K., et al. "Occupational cancers in leather tanning industries: A short review." Indian journal of occupational and environmental medicine 11.1 (2007): 3.
  3. Bijleveld, Marijn, Marisa Korteland, and Maartje Sevenster. "The environmental impact of mink fur production." : Delft (2011).
Dennis

Dennis

Hi! Ik ben Dennis, bioloog met hart voor dierenwelzijn en duurzaamheid, diehard foodie en gek op prikkelende gedachten. 

Lees meer

Plantbased Dennis op Instagram

Ik ben het meest actief op Instagram! Hier post ik bijna dagelijks wat ik eet, koop, doe, lees of denk. Volg me op @plantbased_dennis!

Deze site maakt gebruik van 100% vegan cookies. We gebruiken cookies voor het bijhouden van statistieken, om voorkeuren op te slaan, maar ook voor marketingdoeleinden. Door op 'optimaal' te klikken, ga je akkoord met het gebruik van alle cookies zoals omschreven in onze cookie verklaring. Wil je dit liever niet, klik dan op 'minimaal'.